Bide pertsonal eta profesional bat, lurraldeak, kulturak eta sukaldaritza ulertzeko moduak batzen dituena. Txiletik Japoniaraino, Australia zeharkatuz, dena zentzua hartzen duen tokia Donostian aurkitu arte. Hau ez da bide-lasterren bidaia bat. Ikaskuntzaren, diziplinaren eta errespetuaren bidaia da.
Han sortzen da sukaldaritzarako bokazioa eta barrutik ulertzeko beharra: produktua, teknika, errepikapena ikasteko modu gisa.
Hasieratik, sukaldaritza lanbide gisa ulertu zen. Egunez egun eraikitzen den zerbait gisa.
Han sendotzen dira teknika, ebaketarekiko errespetua, arroza, keinu minimoa. Ikasten da sushia ez dela inprobisatzen: errepikatu, findu eta ohoratu egiten da.
Maisuekin lan egitea, isilik behatzea eta bikaintasuna xehetasunetan dagoela ulertzea funtsezkoa izan zen Kairen filosofia definitzeko.
Itsasoa, produktua eta gastronomia-kultura modu naturalean elkarrizketan aritzen diren tokia.
Kai Sushi bidaia horren sintesia da: sustraiko sukaldaritza japoniarra, ingurunera irekia, tokiko produktuarekin konprometitua eta modu zintzo, sinple eta sakonki errespetuzko batekin leiala.
